jan willem nelleke

Geschreven in opdracht van Atarah Ben Tovim voor de British Flute Society Convention 2006 in Manchester. Het beleefde daar op 20 augustus zijn première beleven met Philippa Davies als solist.
Het moest een kort werk worden met een belangrijke solo partij en ensemble partijen die niet teveel repetitietijd zouden vereisen en toch leuk waren om te spelen. Het ensemble kan bestaan uit 8 fluitisten of uit een fluitenkoor waar elke partij gedubbeld, verdrievoudigd, enz, worst, zolang er maar een balans is waarin de solo partij nog hoorbaar is.
De titel heeft geen bijzondere diepere betekenis maar als je de achtergrond wil weten:
Ik ben met het componeren begonnen op Orkney en de horizontaal gelaagde rotsen daar vormden de inspratie voor de ensmble partijen van het begin. De solo fluit daarboven riep voor mij het beeld op van iemand die over een rots gluurde. Dit herinnerde mij aan de Lorelei, waarvan ik ooit geleerd had dat het woord was afgeleid van Luren ( = loeren )en Lei ( = rots). Een gelukkig toeval dat te goed was om niet te gebruiken. De oude spelling Lureley voegde er nog het engelse to lure ( = lokken) aan toe wat het nog beter maakte.
Aan de andere kant had ik echter geen behoefte om me in 19de eeuwse romantische thematiek van de tragische femme fatale te begeven, dus heb ik er mijn eigen meer eigentijdse draai aan gegeven van de verleidster die ervan geniet de dans te leiden van de jacht op haar slachtoffers.